HISTORIA KOŚCIOŁA I PARAFII
Imielin,
Kosztowy i Chełm w latach 1391-1818 były w posiadaniu biskupów krakowskich. W
1801 r. Imielin należący do parafii chełmskiej został włączony do diecezji
wrocławskiej.
Na początku
XX w. zrodziła się myśl o budowie kościoła oraz powstaniu samodzielnej parafii w
Imielinie. W 1902 r. parafianie chełmscy mieszkający w Imielinie otrzymali zezwolenie na budowę kościoła oraz zakupili projekt budynku
kościelnego autorstwa architekta Kopiczyńskiego. Przedłożony plan kościoła nie
uzyskał jednak akceptacji rady kościelnej w Chełmie, ponieważ kościół filialny nie mógł być większy niż kościół macierzysty. W związku z tym
sprawa budowy przeciągnęła się o kilka następnych lat. Ostatecznie przyjęto do
realizacji projekt kościoła wykonany przez architekta Giemzę z Katowic.
W
1909 zawiązał się Komitet Budowy Kościoła w Imielinie w składzie: Teodor
Schwarz, Franciszek Cichoń, Franciszek Nawrocki, Franciszek Kosma.
29 czerwca
1909 r. na zebraniu gminnym zdecydowano o rozpoczęciu budowy. Uroczysta Msza św.
w dniu 11 lipca 1909 r. w kościele parafialnym w Chełmie oraz poświęcenie
miejsca budowy przez ks. prob. Pawła Winklera zainicjowała prace budowlane. Z
wielkim zapałem rozpoczęto prace pod fundamenty świątyni i już 18 lipca w
niedzielę aktu poświęcenia kamienia węgielnego dokonał ksiądz jezuita będący na
misjach ludowych w Dziećkowicach. W listopadzie stan zaawansowania prac był
pokaźny, wysokość murów doprowadzono do poziomu okien. W wyniku malwersacji
finansowych dokonanych przez wójta Schwarza, prace budowlane przerwano na okres
półtora roku.
W dniu 9 stycznia 1911 r.
kardynał Georg Kopp tworzy w Imielinie gminną kaplicę, czyli filię duszpasterską
parafii w Chełmie, co zatwierdziły władze państwowe w Opolu w dniu 7 marca 1911
r.
 Dalsze prace budowlane ruszyły wiosną 1911
r. Pod koniec roku mury kościoła zostały doprowadzone do wysokości dachu,
położono również posadzkę. Wreszcie latem 1912 r. dokończono budowę świątyni,
wykonując dach i prace wykończające.
Pismem z dnia
12 kwietnia 1912 r. kardynał Kopp upoważnia dziekana księdza Ryszarda Stehera,
proboszcza w Mokrem do poświęcenia kościoła. Jednakże 18 maja 1912 r. ksiądz
Steher zmarł. Kościół poświęcił proboszcz z Tych ks. Jan Kapica w dniu 29
września 1912 o godz. 900. Od tego dnia kościół został poświęcony
Matce Boskiej Szkaplerznej.
29 lipca 1925 r. wydano
dekret erekcyjny parafii Imielin, który wszedł w życie 1 sierpnia tego roku.
Zgodnie z nim parafia została ustanowiona w granicach dotychczasowych lokalii i
obejmowała katolickich mieszkańców politycznej gminy Imielin wraz z osadami:
Cisówka, Granica, Jamnica, Jazd, Pasieczka i Wioska oraz katolickich mieszkańców
politycznej gminy Gać.
 Imielin stał się urzędową siedzibą proboszcza, który oprócz mieszkania i
”poborów ze stóły” miał prawo do uposażenia ustalonego ustawowo, czyli tzw.
zapomogi konkordatowej. Parafię włączono do dekanatu mysłowickiego.
W latach trzydziestych imielińska świątynia okazała się zbyt mała dla wiernych,
toteż w dniu 18 października 1947 r. Kuria zatwierdziła plan rozbudowy
przygotowany przez architekta Jana Kapołkę.
Kościół rozbudowano o 2/3
długości i poświecono w 1953 roku. Cztery lata później ukończono wieżę
nadbudowaną tak, że obecnie ma 27 m wysokości.
Kościół w
Imielinie zbudowany jest z dolomitu w stylu neogotyckim, posiada jedne z
najlepszych w rejonie organów. Obecne wyposażenie kościoła – ołtarz i marmurowy
słup tabernakulum – zaprojektował prof. Adam Lisik, witraże są dziełem
projektanta Wiktora Ostrzałka, a witraże przy wejściu głównym wykonał Dariusz
Stolorz z Imielina
 
  
Źródło:
”Przeszłość Historyczna Imielina i jego mieszkańców”
Dariusz Walencik;
„Rezonans” - Gawędy o Imielinie –
„Nasz kościół, nasza parafia” Szczepan Molarny;
„Imielin zarys dziejów”
Bernard Kopiec.
|
|
|
|
|
